אברהם אבינו – מידת החסד

וַעֲש ה חֶסֶד עִּם אֲדֹּנִּי אַבְרָׂהָׂם (כד, יב)

[אליעזר האט מתפלל געווען:] רבונו של עולם, טו א חסד מיט מיין הער אברהם

דער הייליגער רבינו בחיי זי"ע ערקלערט: אליעזר האט דערמאנט די מידה פון חסד סיי ביים אנהויב פון זיין תפילה ("ועשה חסד"), און סיי ביים סוף פון זיין תפילה (פסוק יד: "ובה אדע כי עשית חסד עם אדוני"). דער טעם דערפון איז, וויבאלד אליעזר וואס איז אויפגעצויגן געווארן אין שטוב פון אברהם, איז געווען א גרויסער חכם אין תורה און אין חכמה, דעריבער האט ער געוואוסט אז די מידה פון אברהם אבינו איז 'חסד', צוליב דעם האט ער געבויעט זיין תפילה אויף די מידה פון חסד [ווייל דער וואס טוט חסד איז זוכה צו השפעות פון חסד].

י מנגיעתו, והקב"ה האיר לו בזיקים וברקים, והמשל בזה שבא אליו ההארה מאתו ית' במהירות בזיקים וברקים שקפצה לו הארץ, ונזדמנה לו רבקה בתפלתו באותו רגע מיד, כדי שלא יתארך זמן הנסיון, ועד"ז בקשתינו בענין גאולה העתידה, הקרה נא לפני היום, שיאיר ד' עינינו וירום קרננו מיד ולא יתאחר עוד זמן הגאולה, כי אין בכוחינו עוד לסבול נסיונות הגלות, והבוכ"ע יזכנו לראות בישועת ישראל ושמחתן בהתרוממות קרן התורה וישראל ובהתגלות כבוד שמים עלינו במהרה בימינו אמן. י רבינו בחיי: ועשה חסד. פתח העבד בתפלתו בחסד וחתם אותה בחסד שאמר ובה אדע כי עשית חסד עם אדני, ואין ספק כי כיון שנתגדל בבית אברהם היה חכם גדול בתורה ובחכמה וידע כי זו מדתו של אברהם ועל כן התפלל בה.