די גאולה איז געוואנדן אין די 'התלהבות' פון אונזערע מצוות!

וְהַמ לֶך דָׂוִּד זָׂקֵּן בָׂא בַיָׂמִּים וַיְכַסֻהו בַבְגָׂדִּים וְלֹּא יִּחַם לו (מלכים-א א, א)

און דער קעניג דוד איז געווארן אלט, ער איז געקומען אין זיינע עלטערע טעג, און מען האט אים צוגעדעקט מיט קליידער, און ס'איז אים נישט געווארן וואַרעם

הרה"ק רבי הערשעלע רימנובער זי"ע ערקלערט: "וְהַמֶלֶך דָׂוִּד" - 'דוד המלך' איז מרמז אויף משיח [וואס וועט שטאמען פון דוד], "בָׂא בַיָׂמִּים" – ס'איז שוין געקומען די צייט, אז ער זאל אונז אויסלייזן, און דער טעם פארוואס מיר זענען ליידער נאכנישט זוכה צו דער גאולה איז: "וַיְכַסֻהו בַבְגָׂדִּים וְלֹּא יִּחַם לוֹּ" - ווייל מען טוט די מצוות (וואס ווערן פאָרגעשטעלט ווי קליידער, זע זוהר הק' ויחי רכו:) אָן קיין וואַרעמקייט און התלהבות .

אלה הדברים שדברנו מרומז בפסוק ויקח אשה ושמה קטורה וזהו ויוסף אברהם וכו' היינו שיראה כל איש ישראלי לעסוק בעבודת הש"י ולהוסיף חיות חדש בתוכו בכל עת מתפלה ותורה ובכל דבר שבעולם לא יהיה כוונתו לשום דבר בלתי י"י לבדו. בארת המים (החדש): והמלך דוד זקן בא בימים ויכסוהו בבגדים ולא יחם לו (מלכים א' א, א) המלך דוד מרמז על מלך המשיח בא בימים היינו כבר הגיע זמנו לבוא ומהו הטעם שמתעכבת ביאתו על זה אמר ויכסוהו בבגדים ולא יחם לו היינו המצוות נקראים לבושים (זוה"ק ויחי רכו:) ורצ"ל שעושים המצוות בלי חמימות. כד