סוכות ווערט נתגלה אז דער גאנצער גלות איז בלויז לטובה!
סוכות ווערט נתגלה אז דער גאנצער גלות איז בלויז לטובה!
מיר זאגן ביי די יהי רצון ווען מען גייט אריין אין די סוכה, אז אין זכות פון דעם וואס מיר גייען ארויס פון אונזער הויז צו זיצן אין סוכה, זאל ווערן פאררעכנט כאילו מיר זענען געגאנגען אין גלות. דער מקור דערפון איז אין פסיקתא (ילקוט, רמז תרנג),
בפסוק דהוא זכר לסוכות שישבו בשעת יצי"מ והטעם שאמרו בילקוט שבא להמתיק חובת הגלות תרווייהו כחדא נינהו, דגם אז בצאתם ממצרים היו הסוכות הגנה מן הגלות וכאז כן עתה יש בה כדי לבטל גזירת הגלות.
אז צוליב דעם דארף מען זיצן אין סוכה נאך יום כיפור, ווייל אויב איז געווארן אנגעשריבן יום כיפור, אז מיר זאלן דארפן גיין אין גלות, וועט די סוכה ווערן פאררעכנט פונקט ווי גלות בבל.
רבי צדוק הכהן פון לובלין זי"ע איז מסביר דער טיפקייט דערפון, ווייל אין גלות בבל האט אנגעהויבן שיינען א געוואלדיגע ליכטיגקייט פון תורה שבעל פה, דארט זענען געווען די אנשי כנסת הגדולה וואס זיי האבן מתקן געווען אלע גזירות, גדרים, וסייגים וואס מיר האבן היינט צוטאגס, כדי צו אפהיטן אויף די קדושה פון כלל ישראל, און זיי האבן זיך מוסר נפש געווען צו פארמערן תלמידים ביי כלל ישראל. אין גלות בבל איז אויך געווען דער נס פון פורים, וואס דאן האבן די אידן מקבל געווען אויף זיך די תורה שבעל פה מיט אן אהבה, ווייל ביים בארג סיני האט דער אויבערשטער געמוזט צוואונגען די אידן אז זיי זאלן מקבל זיין תורה שבעל פה (תנחומא, נח), ווייל זיי האבן דאס נישט געוואלט מקבל זיין פון זייער אייגענעם ווילן, וויבאלד ס'פעלט זיך אויס דערצו, אסאך פלאג, מוטשעניש, און מען דארף אויפגעבן אויף אלע תאוות פון עולם הזה, אבער דוקא אין גלות בבל האבן זיי יא מקבל געווען די תורה שבעל פה מיט ליבשאפט און מיט שמחה.
קומט אויס, אז דוקא די גלות בבל האט צוגעברענגט, אז אידן האבן זוכה געווען צו אן אויסטערלישע ליכטיגקייט פון די תורה. דאס זעלבע איז די מצוה פון סוכה, אז תיכף נאך יום כיפור, ווען אונזערע עבירות זענען געווארן אפגעווישט, און מיר זענען געווארן פון פריש באשאפן, איז מען אונז יעצט מרמז מיט די מצוה פון סוכה, אז די גאנצע גלות קומט בלויז צו פארמערן אונזער קדושה, און פון אלע שוועריגקייטן פון די גלות וועט ארויסקומען בלויז גוטס.
דאס איז מרומז אין די הייליגע מצוה פון סוכה וואס איז אזויווי גלות, און די סוכה באשיצט אויף אונז, אז אונזערע פיינט זאלן נישט קענען האבן קיין שליטה אויף אונזה.
ה וזל"ק (פרי צדיק סוכות, ד"ה בנוסח): אכן מקור הנוסח הוא מפסיקתא דאיתא בפסיקתא מצות סוכה אחר יוה"כ אחר שנמחלו העונות אולי נתחייבו גלות תהי' מצות סוכה כגלות בבל דכתיב ובאת עד בבל שם תנצלו ומשם יגאלך ה' מכף כל אויביך... ושם בבבל התחיל התפשטות הד"ת שבע"פ ואמרו רז"ל (שהש"ר פ"ד ד') הרבה צדיקים העמדתי בחורבנה יותר מישובה והרבה גזירות גזרתי עלי וקיימתים יותר ממה שגזרת עלי. והכל הי' מאנשכנה"ג שהיו בבבל. כי כל הגזירות והסיגים שלא נאמר מי עשאם כולם הם מאנשכנה"ג שתיקנו לישראל לצורך קדושת ישראל ביתר שאת ויתר עוז. ומצינו במשנה שמעון הצדיק הי' משיורי אנשכנה"ג ואמר והעמידו תלמידים הרבה ועשו סיג לתורה שמסרו נפשם להעמיד תלמידים הרבה להרביץ תורה בישראל ומצינו בימי אחשורוש שהיו בגלות וקבלו עליהם התושבע"פ מרצונם מצד אהבת הקב"ה כי כפיית ההר בסיני הי' על תושבע"פ (כדאי' תנחו' נח) שלא רצו לקבל מרצונם כי צריכה יגיעה ולמאס תענוג עוה"ז. ואמנם בגלות קבלו עליהם התושבע"פ באהבה ובשמחה. ומצינו אח"כ שכל התושבע"פ נתגלה להם בגלות בבל ורב יהודא אסר לגמרי לצאת מבבל לארץ ישראל. (כתובות קי:) והגלות בעצמו גרם לישראל להתפשטות התורה הקדושה כדכתיב כי ברב חכמה רוב כעס שהרב הכעס גורם להתגלות רב החכמה כי ברוב חכמה נתקן רוב הכעס וזה שמביא הפסוק משם יגאלך ה' מכף כל אויביך היינו היצה"ר (כמ"ש סוכה נ"ב:) שהוא עיקר האויב לישראל וע"י הד"ת נתקן גם הלב כסיל ונעשים לב אחד להקב"ה. וכמו כן מצות סוכה תיכף אחר יוה"כ שנמחלו העונות לישראל נעשים ברי' חדשה להתקרב להקב"ה מרמז לנו שהגלות הוא להרבות קדושתינו ותיכף אנחנו נכנסים למצוה ולקדושה וסוכה ג"כ מגנת עלינו כי היא הפריסת סכת שלום ואנחנו יושבים בסתר עליון ומצלת אותנו שלא יוכלו האורבים לגשת אלינו.
