מיר אידן זענען העכער ווי די טבע!

וְעַל חַרְבְך תִחְיֶה (כז, מ)

[יצחק האט געבענטשט עשיו:] און דו וועסט לעבן אויף דיין שווערד

דער הייליגער חת"ם סופר זי"ע ערקלערט די טיפע כוונה דערפון, אז עשיו און די גויים לעבן אן עולם הזה'דיגע לעבן, און דעריבער זענען זיי מצליח לויט די טבע פון דער וועלט, מיט א שווערד און מיט געווער. אבער כלל ישראל איז אנדערש, וויבאלד אונזער גאנצע לעבן איז נאר געבויעט אויף עבודת ה', צו ווערן נאנט צום אויבערשטן, דעריבער זענען מיר אויך זוכה צו א געטליכע סייעתא דשמיא למעלה מדרך הטבע, און אונזער הצלחה איז אינגאנצן נישט געוואנדן אין די טבע, און מיר לעבן נישט אויף קיין שווערד, נאר מיר ווערן געפירט מיט א הנהגה פון ניסים .

כ וכי אתה יודע מי היה פה כשברכתי את יעקב, והיינו דקיימא שכינתא תמן כד בריך ליה יצחק ליעקב שעמדה השכינה שם כשברך יצחק את יעקב והודתה על הברכות, ועל דא אמר מי אפוא פירוש מאן הוא דקאים הכא ואודי על אינון ברכאן דברכית ליה מי הוא שעמד כאן והודה על הברכות כשברכתי אותו, ולכן ודאי גם ברוך יהיה ודאי יתקיימו הברכות דהא קודשא בריך הוא אסתכם באינון ברכאן לפי שהקב"ה הסכים והודה על אותם הברכות. כ חת"ם סופר (על התורה, עמ' קכז): ויובן יותר במ"ש ועל חרבך תחיה, כי עיקר הצלחת יעקב ובניו לא בחרב ולא בחנית כ"א ע"ד נסית, והטעם כיון שהצלחתם בעה"ז הוא רק לעבודת ה' א"כ התשועה היא לה' שלא בדרך הנהגת עה"ז, משא"כ עשיו ואלופיו שהצלחת העה"ז להם ניתן ע"כ תשועתם בחרב וחנית בטבע העה"ז וזהו ועל חרבך תחיה.