וואס דארפן מיר אינזין האבן ווען מיר זענען מתפלל אויף אונזערע פראבלעמען?
וַיֶעְתַר יִצְחָק לה' לְנֹכַח אִשְתו כִי עֲקָרָה הִוא וַי עָתֶר לו ה' וַתַהַר רִבְקָה אִשְתו (כה, כא)
און יצחק האט פארמערט תפילות צום אויבערשטן, קעגנאיבער זיין ווייב [-זי האט אויך מתפלל געווען], ווייל זי איז אן 'עקרה', און דער אויבערשטער האט אנגענומען זיינע תפילות, און רבקה איז געהאלפן געווארן
דער הייליגער אוהב ישראל זי"ע ערקלערט: ס'איז באקאנט, אז ווען א מענטש געפינט זיך אין סיי-וועלכע צרה אדער יסורים חס ושלום, דאן איז דער ריכטיגער וועג, אז ער זאל זיך מתבונן זיין, אז די שכינה האט זיכער א גרויס צער דערפון כביכול (זע חגיגה טו:).
דעריבער, ווען ער וועט מתפלל זיין צום אויבערשטן אויף דעם פראבלעם, זאל זיין עיקר כוונה און זיין הויפט רצון זיין, אז עס זאל ערפילט ווערן דער פראבלעם וואס איז דא כביכול אין די שכינה, און אויף דעם זאל ער משקיע זיין תפילות, אז די שכינה זאל געהאלפן ווערן. און ווען עס וועט פארראכטן ווערן דעם פגם וואס איז געווען אין די שכינה, דאן וועט זיין גשמיות'דיגע צרה אויטאמאטיש אויך אוועקגיין, און ער וועט פטור ווערן פון זיינע פראבלעמען.
אזוי האט יצחק אבינו געטון ווען ער האט מתפלל געווען אויף קינדער, אז זיין גאנצער ציל, רצון, און כוונה איז בלויז געווען צו ערפילן וואס ס'פעלט פאר די שכינה כביכול.
דאס איז מרומז אין דעם פסוק: "וַיֶעְת ר יִצְחָק לַה' לנֹכַח אִשְתוֹ" – יצחק האט איינגעריסן בלויז פאר די שכינה, וואס זי איז 'קעגן זיין ווייב', ווייל די שכינה איז אין די עולמות עליונים 'קעגן' די גשמיות'דיגע באשעפענישן, און דורכדעם איז זיין ווייב אויך געהאלפן געווארן מיט קינדער .
אמת הוא בחינת אבות, ראש תוך סוף. אך זהו כשהוא צדיק בן צדיק, אז יוכל לבקש מהש"י מצד זכות אבות, אבל כשהוא צדיק בן רשע אינו יכול לבקש מצד זכות אבות, רק עיקר הבקשה מוכרח להיות מצד מעשיו, ולתפלה כזו אין הקב"ה פונה כל כך לקבלה, שאינו בוחר רק בשירי זמרה, זה העושה עצמו כשיריים. והנה יצחק היה צדיק בן צדיק על כן היה תפלתו רק מצד זכות אבות, ורבקה היתה צדקת בת רשע ותפלתה היתה מצד זכותה. וזהו ויעתר יצחק לה' לנכח אשתו, היינו שעתירתו ותפלתו של יצחק היה בבחינת לנכח אשתו, היינו בבחינת התנגדות נגד תפלתה, ומפני מה היה תפלתו בבחינת התנגדות, לזה נתן טעם כי עקרה הוא, היינו מחמת שבתפלתה היתה הוא בעצמה העיקרית, מחמת שלא היתה יכולה לבקש מצד זכות אבות כנ"ל. לכך ויעתר לו ה,' שבורא עולמים ב"ה פנה רק לתפלתו, מחמת שתפלתו היה רק בבחי' שיריים, והקב"ה אינו בוחר רק במי שמשים עצמו כשיריים בשעת הזמרה והתפלה. וזהו שפירש רש"י, אינו דומה תפלת צדיק בן צדיק לתפלת צדיק בן רשע, היינו מחמת שזה יכול לבקש מצד זכות אבות ומשים עצמו כשיריים, הבורא ב"ה פונה לתפלתו, וזה אינו יכול לבקש מצד זכות אבות והוא עיקר בתפלתו, והבורא ב"ה בוחר רק בשירי זמרה כנ"ל בבחינת ענוה, יהי רצון שנזכה לזה. - ח - ד ד אוהב ישראל: ויעתר יצחק לה' לנכח אשתו גו.' הנה ידוע כשיבוא לאדם איזה צרה או יסורין ח"ו. אז ישכיל ויבין בדעתו שבודאי יש צער גדול להשכינה הק' כביכול. כי בכל צרתם לו צר כביכול. לכן כשהאדם ישר נותן אל לבו להתפלל להש"י על איזה דבר. צריך להיות עיקר כוונתו ורצונו בתפלתו עבור שיתמלא החסרון שיש בהשכינה מזה כביכול. ע"ד קלני מראשי כו' וכשיתוקן שם הפגם והחסרון אז ממילא יתוקן ג"כ חסרונו וְיִגָאֵל מצרתו. וכן עשה יצחק אע"ה שהי' כל מגמתו ורצונו וכוונתו רק למלאות החסרון בהשכינה הק' כביכול. וזהו ויעתר יצחק לה.' לנכח אשתו. היינו עבור השכינה שהיא לנכח אשתו. כי עקרה היא דייקא. ואז ממילא נפקדה ג"כ רבקה אשתו. והבן.
