אין די רגע וואס דו וועסט אנהויבן דינען השי"ת, וועט ער דיר גלייך העלפן!

וְּהוּא יֹשֵּב פֶּּתַח הָאֹהֶּל (יח, א)

און אברהם אבינו איז געזעצן ביים טיר פון געצעלט

דער הייליגער ראפשיצער רב זי"ע ערקלערט: אברהם איז מרמז אויף די מידה פון 'חסד', און דער פסוק איז מרמז: "וְּהוּא" – און די מידה פון אברהם, וואס דאס איז די מידה פון 'חסד', "יֹשֵּב פֶּּתַח הָאֹהֶּל" – זיצט ביים טיר פון עבודת ה', ווייל תיכף ווען א מענטש וויל אריינגיין אין די טויערן פון עבודת ה', זיצט שוין די 'מידת החסד' גרייט אים צו העלפן. דער אויבערשטער זאגט נישט: "איך וויל צום ערשט זען, אויב ער מיינט עס ערנסט, אז ער וועט אמת'דיג אריינגיין אין עבודת ה', און נאר דאן וועל איך משפיע זיין אויף אים חסדים", נאר דער אויבערשטער העלפט אים גלייך מיט אלע מיני חסדים, ווייל דער אויבערשטער איז משפיע אויף אונז יעדן איינציגן טאג, נייע ליכטיגע חסדים .

עצמו. והוא ללמד לכל איש ישראל שאין אדם יכול לעשות דבר רק על ידי שמתבטל לכלל ישראל וצריך לגמור בדעתו שאם יהיה כבוד שמים יותר בחביריו הוא מבטל עצמו וכל אשר לו ועל ידי זה יוכל למצוא מקום תמיד וזה שאיתא (במ"ר ד כ) מי שממעט כבוד עצמו ומרבה כבוד שמים כבוד שמים מתרבה וכבודו מתרבה והוא כנ"ל. זרע קודש: א"י אברהם הי' מדת החסד ובכל יום משפיע ית"ש חסדים חדשים לנו כמ"ש חדשים לבקרים רבה כו' בוקר הוא מדת החסד וז"ש הכתוב כאן והוא פי' אברהם מדת החסד יושב פתח האוהל תיכף בכניסת האדם לעבודתו ית"ש יושב מדת החסד לעזרו ואינו אומר ית"ש אראה מקודם אם יעבוד אותי ויכנס לעבודתי אז אתחסד עמו רק תיכף שבא האדם לפתח האוהל עבודתו ית"ש מתחסד ית"ש לעזרו בכל מיני חסדים. - יב -