טראכט נישט נאר פון 'זיך!!'
יִּשְֹּמְּחו בְּמַלְּכוּתְּך שוֹמְּרֵּי שַבָּת... כֻּלָּם יִּשְֹּבְּּעו וְּיִּתְּעַנְּּגו מִּטּוּבֶּך (שמונה עשרה) די וואס היטן שבת זאלן זיך פרייען מיט דיין 'מלכות', אלע
זאלן ווערן אנגעזעטיגט און באקומען תענוגים פון דיין גוטס
דער הייליגער תפארת שלמה זי"ע ערקלערט: עס איז באקאנט אז השי"ת איז א 'חפץ חסד' (מיכה ז יח), ער וויל טון נאר גוטס מיט זיינע ברואים, און די גרעסטע שמחה - כביכול - ביי השי"ת איז, ווען ער קען משפיע זיין רחמים וחסדים און ישועות אויף אידישע קינדער. און פארקערט, ווען אידן זענען ח"ו בצער ובצרה, איז דאס כביכול אויך א צער פאר השי"ת, אזויווי עס שטייט (ישעיה ט כז) 'בכל צרתם לו צר.'
ממילא, ווען א מענטש איז זוכה צו א הרחבה און א הרווחה, אדער צו סיי וועלכע ישועה עס זאל נאר זיין, פאסט נישט אז ער זאל דעמאלטס נאר טראכטן פון 'זיך,' אז ער זאל זיך פרייען מיט די גוטע זאך וואס 'ער' האט יעצט באקומען, נאר ער דארף זיך בעיקר פרייען מיט די שמחה פון השי"ת, וואס השי"ת פריידט זיך מיט דעם וואס ער האט געקענט משפיע זיין אט די דאזיגע גוטע זאך פארן מענטש.
דאס איז פשט אינעם נוסח התפלה, 'ישמחו במלכותך שומרי שבת,' עס איז באקאנט (בשם הזוה"ק) אז די צדיקים ווערן אנגערופן מיטן נאמען 'שבת,' דאס מיינט צו זאגן, אז ווען עס קומט א גוטע זאך אויף אז די צדיקים און די ערליכע אידן, פרייען זיי זיך בעיקר נאר 'במלכותך,' מיט די שמחה פון השי"ת, זיי טראכטן בכלל נישט פון זיך, נאר 'כולם ישבעו ויתענגו', זייער גאנצע תענוג איז נאר 'מטובך,' אז ס'איז כביכול גוט געווארן פאר השי"ת, דורכדעם וואס ער האט משפיע געווען גוטס פאר זיינע ברואים.
דאס איז אויך פשט אין דעם פסוק אין תהלים (סח ד) 'וצדיקים ישמחו ויעלצו לפני אלקים,' אז די גאנצע שמחה פון די צדיקים, איז נאר די שמחה פון השי"ת, און דעריבער 'וישישו בשמחה' - אז די דאזיגע שמחה ברענגט זיי כסדר מער און מער שמחה, וויבאלד זיי פרייען זיך מיט די געוואלדיגע זכיה וואס זיי האבן זיך צו פרייען מיט די שמחה פון השי"ת .
שאלי כלים מהחוץ כלים רקים אל תמעיטי לך עסוק בתומ"צ שהם לבושי הנשמה אע"פ שהם רקים עדיין שתעשה אותם בלא אהוי"ר כו.' ובאת וסגרת הדלת בעדך ובעד בניך כו' פי' שתלך ותאסוף כחותך דהיינו אהוי"ר המפוזרים בין הקליפות ושוב אותם לה.' ויצקת על כל הכלים האלה דהיינו על התומ"צ שעשית בלא אהוי"ר ושוב אותם לה' כו.' ואם תעשה כן אז את ובניך תחיי בנותר כיתרון אור הבא מתוך החשך שהוא גדול מאד כמארז"ל במקום שבע"ת עומדים כו' אכי"ר. - מז - תפארת שלמה פ' וירא: ישמחו במלכותך שומרי שבת וכו' כולם ישבעו ויתענגו מטובך. יבואר עפ"י הידוע שעיקר טובות ושמחת האדם אשר ישיג בעוה"ז לא יהיה כוונתו עבור עצמו כלל רק מחמת שזה הוא שמחת הבורא ב"ה כי חפץ חסד הוא (מיכה ז יח) טוב ה' לכל וגו' (תהלים קמה ט), וז"פ ישמחו במלכותך שומרי שבת. כידוע שהצדיקים הם נקראים שבת. ישבעו ויתענגו מטובך. ר"ל כל שמחתם ותענוגם הוא כי הוא כביכול טובת הבורא ב"ה כאשר ישלח לנו הישועה. וז"פ הכתוב (תהלים סח
ד) וצדיקים ישמחו ויעלצו לפני אלהים. ר"ל זהו שמחתם כי הוא שמחת הבורא ב"ה. ולזה וישישו בשמחה. מזה ישיג שמחה בכל פעם יותר ויותר ממה שהשיג שמחה זו. והבן.
