דורנו זה הוא דור האחרון של הגלות והוא הוא דור הראשון של הגאולה – כהודעת והכרזת כ"ק מו"ח אדמו"ר נשיא דורנו, יוסף שבדורנו (ע"ש יוסף הראשון שהודיע והכריז שאלקים פקד יפקוד אתכם והעלה אתכם מן הארץ הזאת אל הארץ אשר נשבע לאברהם ליצחק וליעקב"1), שכבר נשלמו כל מעשינו ועבודתינו, וכבר כלו כל הקיצין וכבר עשו תשובה, וכבר נסתיימו כל ההכנות ובאופן דהכנה רבתי", והכל מוכן לסעודה2 דלעתיד לבוא, לויתן ושור הבר3 ויין המשומר4.
(משיחות עשרה בטבת (יהפך לשמחה), וש״פ ויחי, י״ד טבת תשנ״ב)
מ'האט שוין גערעדט מערערע מאָל דברי כ"ק מו"ח אדמו"ר נשיא דורנו, אַז נוסף אויף דעם וואָס ס'איז שוין "כלו כל הקיצין", האָבן אידן שוין תשובה געטאָן, און מ'האט שוין אַלץ פאַרענדיקט, כולל אויך "צופּוצן די קנעפּלעך", און מ'דאַרף נאָר האָבן אַז דער אויבערשטער זאָל אויפעפענען די אויגן פון אידן זיי זאָלן זען ווי ס'איז שוין דאָ די גאולה האמיתית והשלימה, און מ'זיצט שוין באַ דעם שולחן ערוך, בסעודת לויתן ושור הבר2 וכו' וכו'.
דערפון איז פארשטאנדיק. בדורנו זה ובזמננו זה, לאחרי וואָס מ'האט שוין אַלץ פאַרענדיקט (כנ"ל), האָט מען די הבטחה גמורה אין תורה, אַז עס וועט זיכער זיין (תזכור את יום צאתך מארץ מצרים) "כל ימי חייך . . להביא לימות המשיח"3,
ובפשטות - אַז מ'דאַרף ניט אָנקומען צו אַ הפסק ח"ו צווישן "כל ימי חייך" און "ימות המשיח" (ווי דאָס איז געווען באַ אידן בכל הדורות שלפני דורנו זה), נאָר "כל ימי חייך" פון יעדער איד, זיינע חיים גשמיים אַס נשמה בגוף, זיינען כולל בפשטות (אויך) "ימות המשיח" בלי הפסק, וואָרום די גאולה קומט תיכף ומיד ממש ברגע זה ובמקום זה (אפילו אויב דאָס איז אַ מצב פון לילה, "הבאים מצרימה"), אַזוי אַז דער רגע האחרון פון גלות און די נקודה אחרונה פון גלות ווערט דער רגע ראשון און נקודה ראשונה פון גאולה,
און פון "ימי חייך" בזמן הזה ובמקום הזה, בלי שום הפסק כלל ח"ו (אפילו אויב ער איז שוין עלטער פון שבעים שנה וכיו"ב), גייט יעדער איד גלייך איבער - בתכלית השלימות, "ראובן ושמעון נחתין ראובן ושמעון סלקין", אין דעם המשך פון "כל ימי חייך" בימות המשיח, און
- 1) פרשתנו נ, כד.
- 2) ע"פ ל' חז"ל אבות פ"ג מט"ז. סנהדרין לח, א ובפרש"י.
- 3) ראה ב"ב עה, א. ויק"ר פי"ג, ג.
- 4) ברכות לד, ב. וש"נ.
- 1) סנהדרין צז, ב.
- 2) ראה ב"ב עד, ב ואילך. פסחים קיט, ב. ועוד.
- (3) ברכות יב, ב.
- 4) ויק"ר פל"ב, ה. וש"נ.