בורא רפואות
מיר זאגן יעדן טאג אין דאווענען: "בורא רפואות" - דער אויבערשטער איז דער וואס באשאפט שטענדיג רפואות. ווייל נישט אלעמאל קען א מענטש געהאלפן ווערן מיט א רפואה וואס איז שוין פארהאן אויף דער וועלט. עס זענען ליידער דא חולים פאר וועמען עס איז נאך נישט דא קיין רפואה בדרך הטבע, און דער אויבערשטער דארף פאר זיי באשאפן א נייע רפואה, וואס איז ביז יעצט נאכנישט געווען.
יעדן טאג דארף מען נייע ישועות
אויף דעם זעלבן וועג איז אויך מיט אלעס סארט ישועות. חז"ל זאגן (סוטה מט, א): "אין לך יום שאין קללתו מרובה מחברתה" - עס איז נישט דא קיין טאג וואס זיין קללה איז נישט גרעסער פונעם טאג פארדעם. יעדן טאג קומען צו נייע שוועריקייטן, נייע צרות און נייע באדערפענישן, און דערפאר דארף דער אויבערשטער כסדר באשאפן נייע ישועות - ישועות אויף מצבים וואס מען האט ביז יעצט נאך נישט געדארפט.
היינט זענען דא ביי כלל ישראל צרות און שוועריקייטן וואס מען האט אין די פריערדיגע דורות נישט געקענט וויסן, און מיר דארפן היינט ישועות וואס מען האט אמאל נישט געדארפט. מיר דארפן געהאלפן ווערן אויף פראבלעמען וואס זענען נאך קיינמאל נישט געווען, אויף צרות פאר וועלכע עס איז ביז יעצט נישט דא קיין עצה בדרך הטבע.
און טאקע, אבותינו ורבותינו הקדושים האבן, מיט זייער גרויס קדושה און עבודת ד', געארבעט מיט מסירות נפש ממשיך צו זיין אויף דער וועלט נייע ישועות, און דורך זייער עבודת הקודש זענען אסאך אידן געהאלפן געווארן.
אבער פון יענע צייט ביז היינט זענען מיר גאר ווייט געפאלן. היינט זענען דא ביי כלל ישראל צרות און שוועריקייטן וואס מען האט אין די פריערדיגע דורות נישט געקענט וויסן, און מיר דארפן היינט ישועות וואס מען האט אמאל נישט געדארפט. מיר דארפן געהאלפן ווערן אויף פראבלעמען וואס זענען נאך קיינמאל נישט געווען, אויף צרות פאר וועלכע עס איז ביז יעצט נישט דא קיין עצה בדרך הטבע.
דאס איז וואס מיר בעטן: "הושענא למענך בוראנו הושענא".
דו וואס ביסט דער שטענדיגער בורא, האב רחמנות און באשאף פאר אונז די ישועות וואס מיר דארפן היינט. אפילו מיר זעהן נישט קיין וועג וויאזוי עס זאל קומען די ישועה, קענסטו עס באשאפן פון דאסניי און ברענגען פאר אונז נייע ישועות און רפואות.