הושענא למענך גואלנו הושענא
דער ארימאן וואס קען נישט אנקומען צום קעניג
דאס קען מען פארשטיין מיט די ווערטער פון דוד המלך (תהלים יח, כז): "כי אתה עם עני תושיע" - דער באשעפער העלפט דעם ארעמען פאלק.
משל למלך וואס האט אויסגערופן, אז אין א געוויסן טאג וועט ער געבן פאר אלע ארעמעלייט אין זיין קעניגרייך אלעס וואס זיי דארפן. אלע ארעמעלייט האבן זיך זייער געפרייט, און אין דעם באשטימטן טאג האבן זיי זיך ארויסגעלאזט און זיך צוזאמענגעקומען ביים טויער פונעם קעניג.
אבער צווישן זיי איז געווען איין ארעמאן וואס האט זיך נישט געפרייט מיט די אנדערע. פארקערט, ער איז געשטאנען און געוויינט. ווען מען האט איהם געפרעגט פארוואס ער וויינט, האט ער געענטפערט: "איך בין אזוי ארעם, אז איך האב אפילו נישט קיין געלט פאר די נסיעה ביז צום קעניג. און פון גרויס שוואכקייט האב איך שוין נישט קיין כח אפילו צו גיין צופיס. וויאזוי וועל איך בכלל אנקומען צום טויער"?
ווער וועט זוכה זיין צו די גאולה?
דער נמשל איז, אז אפילו אויב מיר וואלטן געוואוסט זיכער אז היינט איז דער טאג פון דער גאולה, וואלטן מיר נאך אלץ געדארפט וויינען און שרייען: "הושענא למענך גואלנו הושענא". ווייל די שאלה איז נישט נאר ווען די גאולה וועט קומען, נאר אויך ווער פון אונז וועט זוכה זיין צו ווערן אויסגעלייזט.
ביי יציאת מצרים זענען דאך נאר ארויסגעגאנגען איינס פון יעדע פינף אידן (רש"י שמות יג, יח). און אזוי זאגן חז"ל אויך בנוגע דער גאולה העתידה (סנהדרין קיא, א), אז נאר צוויי פון זעקס הונדערט טויזנט וועלן זוכה זיין צו זעהן די גאולה.
דערפאר זאגט דוד המלך: "כי אתה עם עני תושיע". אפילו מיר זענען ווי דער ארעמאן אין די משל, אזוי שוואך און צובראכן, אז מיר האבן נישט קיין כח אליין צו קומען צום טויער פון דער ישועה, דאך וועט דער אויבערשטער אונז העלפן און אויך אונז אויסלייזן.
דורכגיין דעם גאנצן גלות און זוכה זיין צו דער גאולה
און באמת, איז שווער זיך אפילו פארצושטעלן ווי גרויס דער צער וואלט געווען, ווען א איד גייט דורך אלע יארן פון גלות, מיט אלע צרות און יסורים וואס זענען געקומען אויף כלל ישראל, און צום סוף דערלעבט מען די גאולה - אבער ער איז נישט זוכה צו זיין דערין. מען האט אזוי לאנג געווארט און געבעטן אויף די גאולה, און ווען עס קומט, בלייבט נאך א גרויסער חלק פון כלל ישראל אין גלות, ווייל נאר "אחד מעיר ושנים ממשפחה" וועלן ווערן אויסגעלייזט.
אבער דאס איז נאר אויב די גאולה וועט קומען דורך חבלי משיח, מיט שווערע יסורים און צרות. עס קען אבער זיין א גאולה וואס קומט אויף א רואיגער וועג, ווי עס שטייט (ישעיה ל, טו) "בשובה ונחת תושעון" - דורך רואיגקייט און מנוחה וועט איר געהאלפן ווערן.
און אזוי שטייט אויך (ירמיה לא, ז): "וקבצתים מירכתי ארץ, בם עור ופסח, הרה ויולדת יחדיו, קהל גדול ישובו הנה". דער אויבערשטער וועט צוזאמנעמען אידן פון די ווייטסטע עקן פון דער וועלט, און צווישן זיי וועלן זיין דער בלינדער און דער פארהינקטער, די שוואנגערע און די פרוי וואס גייט געבוירן. קיינער וועט נישט זיין צו שוואך און קיינער וועט נישט זיין אויסגעשלאסן. אלע וועלן צוזאמען צוריקקומען, "קהל גדול ישובו הנה".
דאס איז די גאולה וואס מיר ווארטן אויף - א גאולה וואס נעמט מיט זיך יעדן איינציגן איד. נישט נאר די וואס זענען שטארק און קענען אליין אנקומען, נאר אויך דער וואס איז שוואך און קען זיך נישט אליין העלפן.
אויף אזא אופן וועט די גאולה זיין א ישועה פאר גאנץ כלל ישראל, און קיין איין איינציגער איד וועט חלילה נישט בלייבן דא אין גלות.
די גאולה זאל זיין פאר יעדן איד
דערפאר חזרן מיר איבער די בקשה: "הושענא למענך גואלנו הושענא".
קודם בעטן מיר אז דער גואל צדק זאל קומען, אז דער אויבערשטער זאל שוין אויסלייזן כלל ישראל און אונז ברענגען די ישועה וואס מיר ווארטן אזוי לאנג דערויף.
אבער דערנאך זאגן מיר נאכאמאל "הושענא" - רבונו של עולם, העלף אונז אז מיר זאלן אויך זיין אריינגערעכנט דערין און חלילה נישט איבערבלייבן דא. די גאולה זאל זיין א ישועה פאר גאנץ כלל ישראל, און מיר מיט אונזערע קינדער זאלן אלע זוכה זיין צו זיין א חלק פון דער גאולה שלימה.
"הושענא למענך גואלנו הושענא" - מיר בעטן נישט נאר אז די גאולה זאל שוין קומען, נאר אז יעדער איינער פון אונז זאלן זוכה זיין צו ווערן אויסגעלייזט, "והעלנו בתוכה ושמחנו בבנינה", און קיין איין איד זאל חלילה נישט בלייבן אין גלות.