Skip to content
מעשה של פרנסה

בדמיך חיי: געעפנט די צינורות השפע דורך די מצוה פון מילה כהלכה

  • Vayeira
  • 5787
  • Yiddish
View printout

עס איז געווען אין א שיינעם טאג, ווען דער הייליגער צדיק רבי שלום מקאמינקא זכותו יגן עלינו האט זיך אויפגעהאלטן ביים הייליגן שר שלום מבעלזא זי"ע.

[אז מען רעדט איבער דאס התקשרות פון רבי שלום קאמינקער זי"ע צום הייליגן שר שלום זי"ע ווערט דערציילט:

אין די יונגע יארן האבן די צוויי גדולי עולם – דער הייליגער צדיק רבי שלום מקאמינקא זכותו יגן עלינו, און זיין הייליגער חבר דער צאנזער רב, דער "דברי חיים" זכותו יגן עלינו – זיך צוזאמען געווארעמט בצל קדשו פון זייער גרויסן רבי'ן, דער הייליגער ראפשיצער רב זי"ע. צווישן זיי האט געהערשט א מורא'דיגע נאנטשאפט.

ווען די שווערע בשורה איז אנגעקומען איבער דער הסתלקות פונעם רא פשיצער רב, איז ביי ביידע געווארן א גרויסער חלל אז דער רבי איז אוועק פון דער וועלט. יעדער פון זיי האט אבער גענומען אן אנדערן דרך ווי אזוי אנצוגיין ווייטער:

רבי שלום מקאמינקא האט באלד מקבל מרות געווען און זיך מדבק געווען אינעם הייליגן שר שלום מבעלזא זי"ע אלס זיין נייער רבי, טראץ דעם וואס ער אליין איז געווען א ריז בתורה און מען האט אים באטראכט כמעט ווי א תלמיד-חבר צום בעלזער רב.

דער צאנזער רב ווידער האט נישט מקבל געווען קיין נייעם רבי'ן אויף זיך. אנשטאט דעם, האט ער אליין אנגעהויבן פירן די עדה און משפיע זיין פאר חסידים, אבער זיין הארץ איז געבליבן צוגעבונדן מיט א פייערדיגער התקשרות צו זיין הייליגן רבי'ן פון ראפשיץ.

יארן זענען פאריבער, און די צוויי גרויסע חברים האבן זיך ווידער געטראפן. אינמיטן א שמועס פון הייליגע זכרונות, פארציילט דער דברי חיים פאר רבי שלום מקאמינקא, אז דער הייליגער ראפשיצער רב קומט צו אים כסדר אין אן התגלות פון יענער וועלט, לערנט מיט אים און באלייכט אים דעם וועג.

ווען רבי שלום מקאמינקא האט דאס געהערט, האט ער זיך אנגערופן צום צאנזער רב מיט ווייטאג: "מיין טייערער חבר, פארוואס קומט דער הייליגער רב זיך מגלה זיין צו דיר, אבער צו מיר קומט ער נישט?!"

האט אים דער צאנזער רב געענטפערט:

"דו, ר' שלום, האסט דאך שוין אנגענומען אויף דיר א נייעם רבי'ן – דעם הייליגן בעלזער רב! אז דו האסט שוין א רבי'ן אויף דער וועלט וואס פירט דיר און לערנט דיר דעם וועג, דארף דאך דער ראפשיצער רב נישט אראפקומען צו דיר פון הימל... אבער איך האב דאך קיין שום נייעם רבי'ן נישט גענומען, איז דער הייליגער רב נאך אלץ מיין איינציגער רבי, און ער מוז מיר ווייטער באגלייטן און משפיע זיין פון אויבן!"]

אינעם הויף איז פלוצלונג ערשינען א איד, אן אורח פון ווייטן אויבערלאנד. דער איד האט פארמאגט א מיל, אבער זיין פנים איז געווען פארוואלקנט מיט גרויס זארג. די מיל, וואס האט געדארפט ברענגען ברויט אין שטוב, האט אים בלויז געברענגט חובות און צרות. ער האט זיך נישט געקענט ארויסזען פון דעם פלאנטער, און ער האט מחליט געווען צו נעמען דעם וואנדער-שטעקן און קומען קיין בעלזא, אויסגיסן זיין ביטער הארץ און בעטן א ישועה און א ברכה פון צדיק.

ווען ער איז אנגעקומען צום רבי'נס שטוב, איז דער גבאי נישט געווען אויפ'ן ארט. דער איד איז געשטאנען מיט א צובראכן הארץ און נישט געוואוסט וואס צו טון: ווער וועט אים אנשרייבן דעם "קוויטל" אריינצוטראגן צום הייליגן בעלזער רב?

דער הייליגער קאמינקער רב, וואס איז דארט געשטאנען און צוגעקוקט צום איד'ס צער, האט זיך אנגערופן מיט ווארעמקייט: "זארג נישט, איך קען דיר אראפשרייבן דעם קוויטל!"

דער איד האט זיך גלייך אויסגערעדט מיט אלע זיינע ענגע פרנסה-דאגות – איבער דער מיל וואס ארבעט שווער אבער לאזט גארנישט איבער אין קעשענע, און איבער די שווערע חובות וואס וואקסן פון טאג צו טאג. דעריבער וויל ער בעטן א ברכה אויף פרנסה בריוח ובניקל פונעם הייליגן שר שלום פון בעלזא זי"ע

האט דער קאמינקער רב גענומען א פעדער, און מיט א טיפער מליצה געשריבן אויפ'ן פאפיר בלויז עטליכע ווערטער:

" י וְאִםֵפָרַע- א ינֹוֵמֹוצִיאֵדָמִים. "

שֵלֹוֵמִילָה,וְֹלאֵמָל.וְאִםֵמָלֵ- לאֵפָרַע.

אויפ'ן אויבנאויף איז דאס געווען א שפיל מיט ווערטער איבער דער מיל: דער איד האט א 'מיל' (מילה), אבער ער איז נישט מצליח צו מאכן דערפון פרנסה (לא מל); און אפילו ווען ער מאלט שוין עפעס (אם מל), פירט עס נישט צו קיין ערפאלג (לא פרע - לשון פירעון); און אפילו ווען עפעס גייט שוין יא, קומט נישט אריין קיין געלט (אינו מוציא דמים - לשון דמים - געלט).

דער איד האט גענומען דעם קוויטל, און איז אריין אינעם הייליגן צימער פונעם שר שלום מבעלזא.

דער שר שלום האט גענומען דעם קוויטל, געווארפן איין בליק דערויף, און גלייך אויפגעהויבן די אויגן מיט גרויס וואונדער: "זאג מיר, ווער האט דיר אנגעשריבן דעם קוויטל?!"

"דער קאמינקער געענטפערט.

דער בעלזער רב האט אים אנגעקוקט מיט זיינע טיפע, הייליגע אויגן און געזאגט מיט ערנסטקייט: "הער מיך גוט צו. גיי באלד צו א מוהל מומחה, און לאז אים בודק זיין צי דו ביסט גע'מל'ט געווארן כדת וכדין ווי די הלכה פארלאנגט!"

רב,"

האט

דער

איד

דער איד איז דערציטערט געווארן. ער איז גלייך געגאנגען צו א מוהל, און צו זיין גרויס איבערראשונג האט זיך ארויסגעשטעלט א שרעקליכע זאך: ער איז טאקע נישט געווען גע'מל'ט כהלכה, און עס האט אויסגעפעלט א תיקון צו מאכן דעם ברית געהעריג!

דער בעלזער רב האט מיט זיין הייליגן בליק דערזען אין די מליצה'דיגע ווערטער פונעם קאמינקער רב דעם אמת'ן מצב: "שיחת חולין של תלמידי חכמים צריכה לימוד" – די צדיקים רעדן אפילו אין מליצה, אבער אונטער יעדעס ווארט שוועבט רוח הקודש!

נאכדעם וואס מען האט מתקן געווען דעם ברית כהלכה, האבן זיך געעפנט פאר'ן איד אלע שערי פרנסה, די מיל האט אנגעהויבן ברענגען ברכה און רייכקייט, און די שווערע חובות זענען שנעל פארשוואונדן געווארן.

(זכרון איש חי"ל עמ' רל"ג – מפ"ק של רביה"ק מסאטמאר זי"ע)

More in this printout

View the whole printout