קיינער איז נישט פטור פון דער עבודה
אפילו אברהם און שרה, די גרעסטע צדיקים, און שוין זקנים באים בימים, זענען נישט געווען פטור פון דער עבודה פון שלום בית. דעריבער, דער וואס דארף זיך מוטשען אין דעם ענין, זאל וויסן אז ער איז פארנומען מיט אן עבודה וואס אפילו די אבות העולם האבן געדארפט בה. און ער זאל זיך נישט מייאש זיין, נאר ווייטער שטארקן זיך דערין.
דאס באהאלטענע איז נישט פארלוירן
דער וואס דינט דעם אייבערשטן בהצנע, און קיינער ווייסט נישט פון זיינע מעשים, זאל וויסן אז זיין עבודה גייט נישט לאיבוד. דאס איז א שטארקע חיזוק פאר יעדן וועמענס גוטע מעשים בלייבן באהאלטן פון די אויגן פון מענטשן.
פאר יעדן מאן און יעדע פרוי
פארן מאן: די חיבה צו זיין פרוי און דער כבוד וואס ער גיט איר זענען נישט קיין זייטיגע ענינים, נאר א יסוד פון א אידישן שטוב. און פאר דער פרוי: איר צניעות באהאלט נישט איר גדלות, נאר איז אליין א חלק פון איר כבוד און איר מעלה. דעריבער קען יעדער פון די בני הבית, יעדער פון זיין זייט, צולייגן צו דער השראת השכינה אין שטוב און מרבה זיין ברכה אינעם אוהל.
קליינע זאכן וואס זענען גרויס
די תורה האט נישט פארפעלט צו דערציילן, אז דער אייבערשטער האט געטוישט די ווערטער וואס שרה האט געזאגט, כדי נישט צו שטערן דעם שלום. פון דעם זעט מען, אז אין ענין פון שלום בית איז נישטא קיין קלייניקייט. אפילו איין ווארט וואס מען זאגט מיט פארזיכטיגקייט, אדער וואס מען לאזט אויס כדי נישט צו וויי טאן, קען זיין א גרויסער ענין אין די אויגן פון דער תורה. דער וואס איז מקפיד אויף די קליינע זאכן, גייט אין די וועגן פון די אבות העולם .