די מלאכי השרת פרעגן אויף שרה
די גמרא זאגט בפירוש (בבא מציעא פז, א): ״יודעים היו מלאכי השרת ששרה אמנו באהל היתה״. די מלאכים, וואס מיר האבן נישט קיין שום השגה אין זייער מדריגה, האבן דאך געוואוסט וואו שרה געפינט זיך. פונדעסטוועגן האבן זיי געפרעגט ״איה שרה אשתך״, כדי אברהם זאל ענטפערן ״הנה באהל״, און דורך דעם זאל איר חביבות ווערן גרעסער אין זיינע אויגן. עס איז א וואונדער, אז אפילו די מלאכי השרת האבן געדארפט מחזק זיין די חביבות פון שרה אין די אויגן פון אברהם אבינו.
און דאס איז דאך אברהם אבינו ע״ה, דער עמוד החסד און דער מקור פון מדת האהבה, און א בעל הכרה גדול, וואס האט דערקענט דעם באשעפער שוין ווען ער איז געווען בלויז דריי יאר אלט. און דאך האבן די מלאכים געדארפט אים מחזק זיין אין דער חביבות צו זיין פרוי.
דער אוהל פון שרה אמנו
אין פרשת חיי שרה (כד, סז) שטייט: ״ויביאה יצחק האהלה״ וגו׳. רש״י איז דארטן מפרש: ״האהלה שרה אמו – ויביאה האהלה ונעשית דוגמת שרה אמו, כלומר והרי היא שרה אמו, שכל זמן ששרה קיימת היה נר דלוק מערב שבת לערב שבת, וברכה מצויה בעיסה, וענן קשור על האהל״, עיי״ש.
דער מהר״ל, אין זיין ספר גור אריה (זיינע ווערטער ווערן געברענגט אין שפתי חכמים), איז מפרש די ווערטער פון רש״י, אז די דריי סימנים זענען כנגד די דריי מצוות וואס די פרויען זענען מצווה: ״ברכה מצויה״ איז כנגד מצות חלה; ״נר דלוק״ איז כנגד הדלקת נר שבת; און דער ״ענן קשור״ איז דער ענן השכינה, וואס איז לכבוד קדושת הטהרה. דאס באציט זיך צו דעם וואס זי האט זיך געהיט צו ווערן טהור פון נדה, ווייל טהרה ברענגט צו רוח הקודש.
ועיין אין שפתי חכמים (שם, אות כ׳), וואס שרייבט: ״ולפי זה יש לפרש מה שהשיב אברהם הנה באהל, רמז שפירסה נדה משום הכי יושבת בדד כדרך נשים נדות, וקל להבין״.
עדות אויף א פרוי וואס מען זעט נישט
עס איז א חידוש, אז די תורה איז מעידה אויף שרה אמנו דורך דעם וואס מיר הערן אז זי איז געווען אין אוהל. געווענליך באשטייט א עדות אין דערציילן וואס מען האט געזען; דא אבער ליגט דער שבח דווקא אין דעם וואס איז באהאלטן. דאס איז דער דרך פון אמת׳ער צניעות: די מעלה איז נישט גלייך צו זען, און דאך איז זי באקאנט פאר דעם וואס האט די אויגן איר צו דערקענען – ווי די מלאכים, וואס האבן געוואוסט אז זי געפינט זיך אין אוהל.
ברכה, נר און ענן
די דריי סימנים וואס זענען געווען אין שרהס אוהל – ברכה אין דער עיסה, א נר וואס האט געברענט פון ערב שבת ביז ערב שבת, און א ענן וואס איז געווען קשור איבערן אוהל – זענען נישט קיין צופעליגע זאכן. דער מהר״ל דערקלערט אז זיי זענען כנגד די דריי מצוות וואס פרויען זענען מצווה אין זיי: חלה, הדלקת נר שבת און נדה. פון דעם זעט מען א סדר: די מצוות ברענגען אין שטוב די ברכות וואס די דריי סימנים ווייזן אן אויף. דער ענן, וואס איז דער ענן השכינה, איז בפרט לכבוד קדושת הטהרה, ווייל טהרה ברענגט צו רוח הקודש.
״ונעשית דוגמת שרה אמו״
פון דעם וואס רש״י שרייבט ״ויביאה האהלה ונעשית דוגמת שרה אמו״ לערנען מיר, אז דער אוהל איז נישט בלויז א געוויסער ארט. די פרוי וואס קומט אריין אין אים און באלייכט אים מיט אירע מעשים, ווערט דומה צו שרה אמנו. דורך איר הנהגה ווערט דער שטוב ווידער א מקום וואו די ברכות און די סימנים וואס זענען געווען ביי שרה קענען זיך ווייזן.