צום חשוב'ן רעדאקציע פון גליון 'השגחה פרטית' שלום וברכה.
איך האב געהאט די זכיה צו ליינען דעם גליון נומער 204, וואס איז ארויסגעקומען פרשת שופטים, און די ווערטער פון חיזוק דארט האבן אריינגעברענגט אין מיר א גייסט פון אמונה און בטחון.
ספעציעל איז מיר אריין טיף אין הארץ די רירנדיגע מעשה פון יענעם יונגערמאן וואס האט זוכה געווען צו א ישועה דורך דעם וואס ער האט זיך אונטערגענומען צו היטן זיין מויל ביים דאווענען און ביים לערנען. ס'איז אינספירירנד צו זען די גרויסע התעוררות וואס כאפט היינט-צוטאגס ארום דעם גאנצן ציבור, מיט'ן פארשטיין אז די צייט פון דאווענען איז הייליג און מ'טאר עס נישט פארשוועכן מיט פשוט'ע שמועסן.
נישט ווייניגער פון דעם, בין איך שטארק נתעורר געווען פונעם צווייטן נקודה פון די מעשה – אז דאס אנערקענען אז דער שופט אין געריכט איז גארנישט, און אז דער אמת'ער פסק ווערט אפגעמאכט אינעם 'בית דין של מעלה' לויט אונזער תשובה און תיקון מעשים, דאס איז געווען וואס האט אים געעפנט די טויערן. דאס איז, אין קורצן, דער יסוד פון אמונה – צו וויסן אז אלע אונזערע פאסירונגען און איבערלעבענישן ווערן געפירט בלויז דורך אים, יתברך שמו, און דער אמת'ער משפט קומט נישט פאר דורך א בשר ודם נאר ווערט געפירט בלויז פון אויבן.
איך גלייב אז די דאזיגע חיזוק-ווערטער וועלן מיר באגלייטן און מיר שטענדיג דערמאנען אז מיר מוזן זיך בלויז שטארקן אין עבודת השם, און ישועות וועלן אויטאמאטיש קומען.
זאל אייער כח זיין שטארק ווייטער צו פארשפרייטן די דאזיגע זיסע ווערטער.
בברכת התורה,
דוד צבי סגל, אלעד