Skip to content
השגחה פרטית

ממשיך זיין די הנהגה פון האניג

  • Noach
  • 5787
  • Yiddish
View printout

די תקופה פון די ימים נוראים און די הייליגע טעג זענען שוין הינטער אונז.

מיר זענען אריבער כבני מרון פארן מלך מלכי המלכים און מיר זענען גערייניגט געווארן יום כיפור פון יעדן פגם. די הייליגע חכמים האבן אונז געלערנט עטליכע הנהגות וואס מען דארף טון אין די טעג כדי צו ווערן געבענטשט מיט א גוט און זיס יאר. דער בעל "חכמת שלמה" איז מסביר (שולחן ערוך סימן תקפ"ג) אז דורך די דאזיגע הנהגות ווערט דער דין איבערגעקערט צו רחמים. דערפאר, למשל, עסט מען נישט קיין זויערע זאכן ראש השנה.

ראש השנה איז דער "קאפ" פונעם יאר די לאקאמאטיוו וואס שלעפט נאך זיך דעם גאנצן יאר. ראש השנה שטעלט אוועק דעם טאן פונעם גאנצן יאר. אום ראש השנה היטן מיר זיך זייער שטארק נישט צו עסן קיין זויערע מאכלים.

אבער וואס טוט זיך מיט דעם גאנצן איבעריגן טייל פונעם יאר? צו מעג מען דען דעמאלט יא זיין 'זויער' זיין אנגעצויגן, באזארגט, אדער זיך ארומדרייען מיט א זויערן פנים?

ניין! א איד דארף זיין "זיס ווי האניג" א גאנץ יאר, ווייל "דרכיה דרכי נועם" - די וועגן פון די תורה זענען וועגן פון זיסקייט און געשמאק.

און וואס טוט מען אויב, חס ושלום, מען טרעפט זיך אין מצבים וואס זענען אויסערליך נישט גוט? דעם תירוץ אויף דעם לערנען מיר ארויס פון שירת הים. די אידן האבן געלויבט דעם אויבערשטן מיט'ן ווארט "ואנוהו". דאס ווארט האט עטליכע פשטים, אבער דער פשוט'ער טייטש איז "איך וועל פארשענערן דעם באשעפער". פרעגט זיך די קשיא, וויאזוי קען א מענטש פארשענערן דעם מלך העולם?! נאר דער תירוץ איז, אז ווען א מענטש גייט דורך א שווערע זאך און ער באווייזט דארט אין דעם מצב צו זען אייביג עפעס גוט און שיין, דעמאלט האט ער מקיים געווען דעם "ואנוהו" - ער האט, כביכול, פארשענערט דעם אויבערשטן!

דאס שטימט אויך גוט מיט רש"י'ס צווייטן פשט: צו דערציילן פאר די גאנצע וועלט די שיינקייט און דעם לויב פונעם באשעפער! דאס איז נוגע פאר יעדן איד אין יעדן מצב. מען דארף שטענדיג זען דאס גוטס וואס מיר באקומען פונעם אויבערשטן, און אנערקענען די שיינקייט פון זיין הנהגה מיט אונז!

יעצט ווען מיר הויבן אן דעם ווינטער סעזאן, דארפן מיר פארשטיין אז מיר עפענען א נייעם בלאט - א ריינעם בלאט פול מיט התחדשות און שמחה. דער "שפת אמת" ברענגט נאך פונעם יהודי הקדוש פון פשיסחא, אז עס איז א עבירה צו זאגן אז צרות קומען ווייל דער אויבערשטער געפינט זיך נישט חס ושלום מיט אים. פארקערט: יעדער איד מוז גלייבן אז דער באשעפער געפינט זיך אין אים אינעווייניג.

ווען א מענטש האט נישט קיין בטחון אינעם באשעפער און ער זאגט אז דער אויבערשטער איז נישט מיט אים, דעמאלט קומען די צרות. מיר דארפן זיך שטארקן מיט אונזער אמונה און בטחון, און בסייעתא דשמיא וועלן מיר זוכה זיין צו א שפע פון ברכות מלמעלה און צו א המשכה פון די "זיסקייט" פון די ימים נוראים. <<<

More in this printout

View the whole printout