דברי פרידה בנעילת החג מוצש"ק בראשית תשי"ד
וגמר אומר לעיני כל ישראל, דהנה כמו"כ בכל דור ודור כל הצדיקי אמת והת"ח ההולכים בדרך האמת הם בבחינת משה וכמ"ש (שבת ק"א:) משה שפיר קאמרת, וכל האמונה בהם אינו בשביל האותות והמופתים אשר בידם אלא בשביל קיום התורה שלהם, וגם כל האותות והמופתים שעשו הצדיקי אמת הכל פעלו ע"י קיום התורה והמצות וכח העבודה שעבדו להשי"ת, וכמו ששמעתי מזקינים שהיו באותו מעמד אצל ק"ז זלה"ה הישמח משה שאמר פעם א' בשמחת תורה בהקפה הרביעית "ברוך הבא משה רבינו, אתה עד בדבר שלא חסרתי מלקיים מתורתך כלום ואפילו כקוצו של יו"ד, ומדוע ביישוני מן השמים שהייתי מצפה ומחכה כל כך על הגאולה ולא נעניתי" עכדה"ק. עכ"פ כל עצמם של צדיקי אמת שבכל הדורות אינה אלא קיום התורה שלהם, ומה שהיו דבוקים בתוה"ק והעמידו את ישראל על קיום התורה והמצות, ואך עי"ז ראוי להאמין בהם ולא לצד שום אותות ומופתים. וז"ש לעיני "כל" ישראל לרבות כל דורות ישראל העתידים להיות עד סוף כל הדורות, שהאמונה במשה היינו בת"ח וצדיקים שבכל דור ודור, אינה בשביל אותות ומופתים אלא בשביל קיום התורה והמצות שהם מעמידין את ישראל על דברי התורה, וכמו שלא האמינו ישראל במרע"ה אלא ע"י מתן תורה כנ"ל.
השי"ת יעזור כעת בצאתנו מאלו הימים המקודשים, שהימים האלה לא יעברו מאתנו, והשפעת הקדושה וההתעוררות של הימים האלה תתקיים אצלינו על כל ימות השנה, וכנ"ל בשם הישמח משה דדא עקא שעדיין בן דוד לא בא מפני שהוא ושבו בנים לגבולם, שאחר עבור הימים הק' חוזרים לגבולם ולמעשיהם הראשונים, וכבר כתבו הקדמונים דזהו הענין של שמיני עצרת לעצור האדם בתוכו התעוררות הימים הקדושים לבל יפרד מהם, והוא שאמרז"ל (ומובא ברשיז"ל ס"פ פנחס) כבנים הנפטרים מאביהם והוא אומר להם קשה עלי פרידתכם עכבו עלי עוד יום אחד, ולכאורה מהו התועלת במה שיתעכבו עוד יום אחד וכי אחר יום זה לא יהי' קשה הפרידה, והלא אדרבה כל מה שיתארכו ימי השמחה תהי' הפרידה קשה ביותר.
אלא דבאמת כל השפעות קדושה וההארות הנשפעים בימי החגים וכן ע"י כל המצות הזמניות, ניתן להמשיכם על כל ימות השנה, וכן דרך הצדיקים להמשיך השפעת שבת על כל ימי השבוע, ושל יו"ט על כל ימות החול עד היו"ט הבא, ועל כן כשבאים הימים טובים צריכין להתחזק בכח הקדושה ולהחזיק בקדושת הימים לבל יפרדו מהם אחר עברם, וע"י היום הזה של שמיני עצרת שהוא ממוצע בין הימים הקדושים לימות החול הבאים אחריהם, יכולין לעצור בקרבו את כל ההשפעות וההתעוררות של כל הימים הקדושים לבל יפרדו מהם גם אחר עבור היום הזה. וז"ש הקב"ה קשה עלי פרידתכם לכן עכבו עמי עוד יום אחד, וע"י יום זה לא יהי' בינינו פרידה כלל. והשי"ת יעזור שנזכה להמשיך אתנו השפעת הקדושה ונהי' דבוקים ומקושרים אל הקדושה, ונזכה להיות דבוקים בהשי"ת ובתוה"ק ועולם ועד לא יהי' בינינו פרידה.
וזה לשון קדשו: עקסטער דעם ווי כ'האב געזאגט ווי מ'האמיר נעכטן געשמועסט ביי די הקפות וואס ס'שטייט לעיני "כל" ישראל מיינט מען אלע דורות, אין אנדערע דורות זעהט מען נישט גארנישט, די גרויסע הסתרה, אבער דער כח פון משה רבינו'ן איז דא אלעמאל, און יודען וואס זענען ראוי געווען האבן דאס געזעהן. - ווי ס'איז ידוע און איך האב עס אמאהל געהערט פון יודען וואס זענען דערביי געווען ביים זיידען זכרונו לברכה דער ישמח משה, דער ישמח משה פלעגט צו זאגן ביי די הקפות, ביי די פערטע הקפה, "ברוך הבא משה רבינו, ער האט געזאגט א שארף ווארט, ער האט געזאגט דו ביסט דאך אן עדות אז איך האב גארנישט פארפעלט פון דער תורה קיין קוצו של יו"ד".
עכ"פ די אלע זמנים ווי כ'האב פריער געזאגט ודבר בעתו מה טוב, אשר עשה משה לעיני כל ישראל, די הרגשה פון משה רבינו'ן איז דא ביי יעדן, די גמרא זאגט משה שפיר קאמר, אז יעדער תלמיד חכם ווערט אנגערופן בחינת משה, פארוואס ווייל ס'איז דא עפעס א ניצוץ, ווען ס'איז זייער ווייט מ'שפירט נישט און מ'זעהט נישט, אבער ודבר בעתו מה טוב, אזוי ווי בראשית ברא וירא אלקים את האור כי טוב, ווי כ'האב פריער געזאגט, ס'איז דאך דא זמנים וואס ס'קומט אראפ א שטיקל השפעה, אפילו ווי שוואך די השפעה איז, דער עיקר איז אז מ'כאפט זיך אהן דערינען און מ'לאזט עס נישט איבער. און דער בוכ"ע זאל העלפן מ'זאל די זכיה האבן מ'זאל בלייבן ביי דיא השפעה פון די הייליגע טעג, מ'קומט אריין אין די אנדערע ימים וזמנים, אין די ימות החורף, ווי דער אמת א יוד אז מ'האט אינזין דעם בוכ"ע איז יעדערער טאג און יעדע מינוט הייליג, מ'האט דאך אין זיך א קדושה, דער אייבירשטער העלפט ער איז משפיע אין יעדן יוד א שטיקל הרגשה און מ'שפירט א טעם.
איבערהויפט שמיני עצרת ווערט דאך אנגערופן עכבו עלי אז מ'האלט איין די קדושה מ'זאל נישט ארויס אויפאמאל, דאס איז דאך דער ממוצע, דער טאג פון שמיני עצרת, לשון עכבה, עכבו עלי יום אחד זאגן זיי אז דאס איז איבערדעם דעס זאל אויפהאלטן די קדושה אויף ווייטער, דאס איז א ממוצע, ווארן ס'איז דאך ווייטער קשה עלי פרידתכם, דאס איז דער סוף, דעס שוועריקייט דערנאכדעם איז דאך ווייטער שווער, און אפשר נאך שווערער, וואס האט מען אויפגעטוהן. נאר ס'זאל נישט זיין קיין פרידה, דער טאג, ס'איז טאקע אויף דעם געשטעלט ס'זאל גורם זיין ס'זאל נישט זיין קיין פרידה, מ'זאל זיין מקושר ווייטער מיט די קדושה. דער בוכ"ע זאל העלפן מ'זאל די זכיה האבן אחזתיו ולא ארפנו, מ'זאל זיך אנכאפן אין דעם פינטעלע דאס איז דער ממוצע וואס ס'איז דא ביי יעדן יוד, מ'זאל זיך אנכאפן דערינען מ'זאל נישט נאכלאזן, דאס איז בעוד מועד ס'איז דבר בעתו, מ'זאל מקדש זיין די צייט, מקדיש זיין .. די עתים וזמנים צו דער תוה"ק, מ'זאל אויף זיך מקבל זיין באמת דעם עול תורה און עול מלכות שמים, דער אייבירשטער זאל העלפן מ'זאלמיר אהיימגיין טאקע פון די הייליגע טעג מ'זאל דאס שפירן, מ'זאל זעהן א תכלית טובה, מ'זאל זעהן דעס תועלת, ברוחניות ובגשמיות, מ'זאל די זכיה האבן זעהן דעס תועלת, למען לא ניגע לריק, ס'זאל נישט זיין יגיעה לריק, מ'זאל עפעס אויפטוהן, מ'זאל זיך דערהאלטן אין די קדושה, מ'זאל זיך דערהאלטן אין די קדושה אויף ווייטער, ס'זאל נתעורר ווערן רחמי שמים אויף יודען בכלל ובפרט, מ'זאל די זכיה האבן מ'זאל זיין באמת דבוק זיין אין די קדושה, מ'זאל דערגרייכן א ישועה אמיתית ברוחניות ובגשמיות, ס'זאל נתרומם ווערן דער קרן התורה וישראל, מ'זאלמיר זוכה זיין צו זעהן בישועת כל ישראל ושמחתן ובהתגלות כבוד שמים עלינו במהרה בימינו אמן.